تقدیم به روح پاک شهید سردار عباس کروندی

پرواز ملکوتیان

دیروز هنگام تشیع آن عزیزان گلچین شده باران زیادی می بارید و چشمان خیس و بارانی را یاری می داد، آسمان هم طوفانی بود و دل پر غوغای ما را همراهی می کرد. آسمان می غرید و با ناله لاله های واژگون شهیدان هم آوایی می کرد. بارالها آسمان چه دل تنگ بود حتی از دل بازماندگان هم دل تنگ تر،گویی او نیز منتظر پرواز ملکوتیان بود. چه سخت است از دست دادن پدر و حتی تصور آن هم دشوار است .

کودکانشان باید تا ابد چشم انتظار رو به در بنشینند و باید آرزوی شنیدن صدای پدر را با پیکراو به خاک بسپارند.

دخترک از پدر عروسکی زیبا در خواست کرده بود ولی افسوس که پدر دست مهربانش و سلامتی جانش را نیز هدیه نیاورد و اجل مهلت دیدار دوباره را به او نداد. نرگس هم اکنون باید با عروسک زیبایش بازی می کرد و روی پای پدر می نشست و دست مهربان و آغوش گرم پدر را با تمام وجود احساس می کرد اما تقدیر کاری کرد که هم اکنون نرگس اشک ها ی شیشه ایش را روی خاک قبرپدر بریزد و دل پاک و کوچک خود را که از نبودن پدرشکسته است به خاطره دل شکسته مادرش آرام نگاه دارد. آیا این پدر نبود که همیشه گل بوسه اش را تقدیم به گونه فرزندش می کرد؟ اما اکنون این دخترک بود که پیکر پدر را بوسه باران می کند او به پدر سلام می کند در حالی که پاسخی نمیشنود.او با صدایی بغض آلود از مادر می پرسد چرا پدر جوابم را نمی دهد او که همیشه می گفت جواب سلام واجب است .مادر پاسخش را چنین می دهد دخترم پدر مانند همیشه جواب تو را می دهد ولی تو باید جوابش را با تمام وجود احساس کنی او اکنون در آسمان است و از جنس آسمانیان و تو در زمینی که شهیدان خاک آن را گلگون کرده اند.

روزی که برای یاد کردن خاطرات گذشته به محل کار پدر رفته بودیم او رفته بود ولی یادگاریهایش را جا گذاشته بود. لوحها عکسها و .....دختری که روی میز افتاده بود ومانند ابر بهاری می بارید و تابلوهاو لوحهای او را خیس میکرد . او از تهران رفت و دیگر بازنگشت ولی مستقیم به دنیایی رفت که آرزویش بود. حال که سه سال از پرواز آن پدر می گذرد هنوز داغ از دست دادنش بر دل ما سنگینی میکند.

     خداوندا آنها را با شهدای کربلا محشور بگردان.

     آمین

    برای شادی روحشان صلوات

   برای مشاهده بزرگ تصاویر روی عکس کلیک کنید.

یک دنیا صبری و کتاب دردی بی بی جان
یک کوفه زن و هزار مردی بی بی جان

ای وای چه ها کشیده ای بی بی جان
از نیزه به ما رسیده ای بی بی جان

دکلمه ای درباره محرم با اجرای علیرضا عصار. تقدیم به دلان شکستۀ محرمی

                                    پرتویی، بعد از مرگ خیمه ها

                                    مشک سوراخی به روی شانه ها

                                    مشک یعنی رمز محیای و ممات

                                    مشک یعنی رشته ای سوی نجات

                                    مشک یعنی آبروی یک دلیر

                                    مشک یعنی نعرۀ آن نره شیر

                                    مشک یعنی العطش در دشت خون

                                    مشک یعنی رمز حق در کاف و نون

                                    مشک یعنی پاسداری از لوا

                                    مشک یعنی دست از پیکر جدا

                                    مشک یعنی کاف حق باشد ز تن

                                    مشک یعنی بر تن مردان کفن

                                    در دلش سوز و گداز و حالی است

                                    در کنارش جای یاران خالی است

                                   چون که دستار پیامبر سر قتاد

                                   یاد آن ایام پر محنت نهاد

                                   تیغ حیدر بست و ردا بر دوش نهاد

                                   نالۀ طفلان خود را گوش داد

                                   گویا او خود همان پیغمبر است

                                   یا همان شیر ژیان خیبر است

                                   زینبش را ناگهان  او زد صدا

                                   از میان خیمه بیرون شد خدا

                                   گفت خواهر این وداع آخر است

                                   چون حسینت بی معین و یاور است

                                   این رسالت بر تو بنهاده اند

                                   نام تو ام المصائب داده اند

                                   بهر طفلانم تنها مادر تویی

                                   ملجأ درماندگان خواهر تویی

                                   بعد از من تنها رَوی از من جدا

                                   دل قوی دار و توکل بر خدا

                                   خواهرم دیگر سخن پایان رسید

                                   نوبت سالار مظلومان رسید

     بیدارم و می بینمت رویا به رویا                    از پیش چشمم می روی دنیا به دنیا

    با تو میان آب و آتش آشتی بود                      در آتش است از رفتنت دریا به دریا

    یک بار دیگر عشق را با خون نوشتند             تعبیر لبخند تو را گلگون نوشتند

    تا دست عشق از پیکر عاشق جدا شد               با دست لیلا قصۀ مجنون نوشتند

    این کوچه ها بی تو همیشه بی قرارند              حس غریبی بین پاییز و بهار ند

    رفتی ولی فکری به حال کوچه ها کن              بوی تو را دارند و تو را ندارند

 عزاداری ایرانیان در لندن

هر سال بعد از عید غدیر دلها از امیر المومنین و ولایتش متمایل به حسین و شهادتش می شود. عاشقان او در تهیه و تدارک و برپایی مراسم عزاداری می شوند. ولی در دیار غربت جایی که هیچ مجلسی برای آن مولا برپا نمی شود درد غربت و دوری ما را دو چندان میکند. این چند سالی که ما در ایام محرم در ایران نیستیم سخترین لحظات همین ایام محرم و صفر است. وقتی ایران بودیم هر روز حداقل در یکی از مراسم عزاداری امام حسین شرکت می کردیم ولی امسال اینجا از مرکز اسلامی لندن هم خبری نیست. هر شب مراسم عزاداری مرکز اسلامی را از طریق اینترنت به صورت مستقیم می بینیم ولی شرکت تو این مراسم حال و هوای دیگه ای داره. تو عزاداریهای امام حسین بارها از روضه خوانها شنیده بودم که می گفتند "ای کسانیکه در مراسم شرکت دارید قدر خودتون رو بدونید خیلی ها دلشون می خواد در این مراسم شرکت کنند ولی نمی تونند" آخه مگر می شه با این همه مراسم که برپا می شه کسی بخواهد و نتواند در این مراسم  شرکت کند. من هر بار این سخن را می شنیدم  فکر می کردم در مورد بیمارهایی است که توان شرکت در این مراسم را ندارند و یا برای کسانی است که از این دنیا رفته اند. اصلا باورم نمی شد که روزی این سخن شامل حال ما بشه. کاش می تونستم بگم چقدر دلم برای مراسم های ایران تنگ شده.

  هر از گاهی بحث تعطیلات رسمی در ایران شعله ور میشود و چه

  بسا آتشش دامن دانش اموزان را بگیرد. این بحث بر این

  اساس است که تعطیلات رسمی ایران باید کاسته شوند. عده ای بر این

  اعتقادند که تعداد تعطیلات ملی مانند نوروز زیاد اند و باید کم

  شوند. افراد دیگری هم به دنبال کم کردن تعطیلات دینی 

  و مذهبی هستند. من نمی دانم که هدف اصلی این کار و این افراد چیست.

  ولی اگر منظورشان از کاستن تعطیلات افزایش مدت سال تحصیلی باشد و

  معتقد باشند که تعداد روزهای تحصیلی یک سال مدارس ایران از برخی از

  کشورهای اروپایی کم تر است. با یک مقایسه ساده درباره تعطیلات مدارس

  ایران و انگلیس میتوان به نتیجه متفاوت رسید. من براساس تقویم سال

  ١٣٨٧-١٣٨٨ ایرانی و ٢٠٠٨ -٢٠٠٩ میلادی این مقایسه را انجام داده ام.

   به خلاف ایران که سال تحصیلی ٩ ماه می باشد و به دو ترم تقسیم گردیده

  است، در انگلستان سال تحصیلی ١٠ ماه و نیم است و به سه ترم تقسیم

  میشود. مدارس میان هر ترم یک هفته تعطیل و در پایان هر ترم دو هفته

  تعطیل هستند که ترم اول با تعطیلات کریستمس خاتمه میابد. درست است که

  آخر هفته در انگلیس مدارس دو روز تعطیل هستند ولی درعوض تعطیلات

  تابستان ۶ هفته است نه سه ماه.

  بنابراین با توجه اعداد و ارقام جدول های زیر میتوان به آسانی مقایسه کرد. 

  جدول تعطیلات مدارس در ایران

  جدول تعطیلات مدارس انگلستان‌‌

  با یک حساب سر انگشتی می توان فهمید که دانش آموزان ایرانی ٢٠٣ روز

  به مدرسه میروند و دانش آموزان در انگلیس ١٩٠ روز. قضاوت با

شماست!       

فردا کریستمسه! چند روزه دیگه هم سال جدید! سال جدید مثل عید نوروز! سال جدید توی ایران یعنی سبزی پلو با ماهی ؛عیدی، سفره هفتسین، آینه و قرآن، تنگ ماهی وسط سفره، سمنو، خونه تکونی، مهمتر از همه عیدی و بالاخره دید و باز دید. چقدر دلم برای عید و هیاهوش تنگ شده. حتی برای سبزی پلو با ماهی که اصلا دوست ندارم.

_{شب یلدا، بلندترین شب سال، همیشه برای من کوتاهترین شب بوده. چون همیشه همه فامیل طبق پیروی از رسوم یا عادت، مثل اکثر ایرانی ها، در خانه مادربزرگ ها دور هم جمع می شوند و آجیل، هندونه یا انار دون شده می خوردند و خلاصه ساعات خوشی دارند. وقتی هم که خوشی زمان مثل برق و باد سپری می شه. اون وقت که بلندترین شب سال کوتاه می شه.} 

_{ولی سه چهار سالی می شه که دیگه شب یلدا معنی برام نداره! آخه شب یلدا بدونه مادربزرگ، بدونه خاله و عمه، بدونه عمو و دایی که صفایی نداره! از وقتی به لندن آمدیم دیگه هیچ کدوم از مراسم های ایرانی صفایی نداره. حالا که یک فرصتی پیدا کردم وقتی به گذشته نگاه میکنم، افسوس می خورم که چه روزهای خوشی را داشتم و قدر ندانستم.} 

_{افسوس!!!!!!!!!!}